Wychowanie dzieci

Dziecko nadwrażliwe emocjonalnie

Wrzuć artykuł na Fejsa! poleć na NK

Dzieci, choć różne, często upodabniają się do swoich rodziców. Rzadko zdajemy sobie z tego sprawę, że już będąc w ciąży mamy wpływ na to jakie będzie nasze dziecko. A ten czas ma bardzo duży wpływ na jego późniejsze zachowania, reakcje, a nawet osobowość. Jeśli kobieta w ciąży jest spokojna, wypoczywa, nie towarzyszy jej stres - jest zrelaksowana i szczęśliwa, jej narodzone dziecko również takie będzie. Już po narodzinach będzie spokojne, mało płaczliwe, będzie czuło się bezpieczne i spokojne. Kobiety w ciąży, które przechodzą duży stres, mają kłopoty, są samotne, nieszczęśliwe i często płaczą, powodują, że ich dziecko również staje się bardzo wrażliwe i rozdrażnione. Tak naprawdę na to jakie jest nasze dziecko emocjonalnie mamy ogromny wpływ. Nie jest udowodnione czy to geny rodziców, czy też późniejsze wychowanie mają większy wpływ, z pewnością oba przypadki są istotne.

Nadwrażliwość u dzieci

Gdy widzimy niemowlaka, który karmiony przez mamę nagle zaczyna płakać, bo mama zbyt głośno coś powiedziała lub zaśmiała się, myślimy sobie - "ale jest wrażliwe". Gdy męczymy się, by ubrać malucha, bo nie lubi metek, sztywnego materiału koszulki, gdy próbujemy je wykąpać, a ono krzyczy wniebogłosy, nie chce jeść, bo jedzenie dziwnie pachnie lub budzi się za każdym razem gdy ktoś przejdzie w okolicy jego pokoju, tłumaczymy innym "jest bardzo wrażliwe".

Wrażliwość emocjonalna dziecka to trudna cecha, często utożsamiana z lękiem maluszków, przed zmianami w codziennym trybie dnia, gdy nie czuje się bezpieczne, obawia przed nowymi sytuacjami bądź nieznanymi osobami. Często psychika dziecka, która ma słabo ukształtowane mechanizmy obronne, nie radzi sobie z różnorodnymi i silnymi bodźcami. Dziecko więc unika negatywnych doznań. Problem wzrasta z wiekiem.
Są również dzieci, które już w momencie przyjścia na świat wymagają więcej naszej uwagi i czułości. Najważniejsze by umiejętnie wczuć się w sytuację malca, co jest kluczem do jego prawidłowego rozwoju osobowości i odpowiedniego wychowania.

Nadwrażliwość emocjonalna - przyczyny

1. Bardzo dużą rolę odgrywa nasz nastrój oraz stan emocjonalny w czasie ciąży. Bardzo ważne jest więc by dbać w okresie ciąży nie tylko o zdrowie ale i o dobre samopoczucie. Starajmy się nie denerwować byle powodem, unikajmy stresujących sytuacji, wypoczywajmy jak najwięcej, słuchajmy muzyki, która wprawia nas w dobry nastrój i starajmy się by nie ustępował. Jeśli my będziemy szczęśliwe nasze maluszki już będąc w brzuszku będą to wyczuwały i narodzą się pogodne oraz szczęśliwe.
2. Bardzo ważne są początki po narodzinach. Nie przesadzajmy z ciszą, dziecko powinno zaznać naturalnego przebiegu dnia, jeśli ma być to dla niego czymś normalnym. Jeśli wciąż ściszamy telewizor, unikamy spotkań z ludźmi bądź zachowujemy się nie naturalnie, w późniejszym okresie życia dziecka stanie się to kłopotem. Stwierdzając, że dziecko jest na tyle duże, by funkcjonować jak reszta domowników, wprowadzimy stare nawyki, a dziecko dozna dezorientacji i będzie przerażone. Na dźwięk głośnej muzyki ucieknie do cichego pomieszczenia lub zatka uszy, przerazi go większa ilość gości lub tłum ludzi w markecie, a gdy wejdziesz do pokoju gdy będzie spało, natychmiast się wybudzi. Zachowujmy się więc przy maluchu naturalnie, by przyzwyczajało się do codziennego życia takiego jakim jest.
3. Jeśli w pierwszych latach życia, będziesz znacznie dominującym rodzicem, lub towarzyszą twojemu dziecku dominujący rówieśnicy, wrażliwość twojego malucha stanie się dla niego ogromnym ciężarem. Mogą rozwinąć się w nim wewnętrzne zaburzenia i sprzeczności.

Dziecko nadwrażliwe emocjonalnie

Dziecko nadwrażliwe odczuwa wszystko intensywniej niż jego rówieśnicy, co towarzyszy mu od urodzenia, również w życiu dorosłym. Osoby nadwrażliwe częściej cierpią i są narażone na zranienia. W przypadku dzieci, chłopcy z nadwrażliwością są bardzo wstydliwi i mniej sprawni fizycznie od rówieśników. Dziewczynki zaś szybciej reagują płaczem na wiele sytuacji. Dzieci z nadwrażliwością lepiej czują się małych grupach społecznych, z dala od hałasu i najlepiej wśród znajomych osób.

Jeśli twoje dziecko ma problemy z zasypianiem, ma lęki, apatię, objawy nerwicowe to odpowiedni sygnał, że twoje dziecko ma problemy i z czymś sobie nie radzi. Jednym słowem twoje dziecko potrzebuje pomocy. Dziecko poniżej 4 roku życia nie potrafi opisać ani tez nazwać uczucia strachu, to ty musisz je bez przerwy uważnie obserwować. Jeśli nie zauważysz i zlekceważysz problem w przyszłości nasili się do stopnia ucieczkowego zaburzenia osobowości. Twoje dziecko będzie wciąż z tyłu, stanie się bierne i postara się unikać wszelkich kontaktów, a także odpowiedzialności bądź podejmowania jakichkolwiek decyzji.
Jeśli nie radzisz sobie z tym problemem twojego dziecka, poproś o pomoc psychologa!

Komentarze:
Drews 2013-01-14 21:58:30

po przeczytaniu tego artykułu ,jak również innych o tej tematyce jestem pewna że moja córeczka 3lata jest dzieckiem nadwrażliwym . Nie ukrywam że ta sytuacja jest dość uciążliwa i stresująca dla niej samej jak również dla nas rodziców,gdyż zastanawiam się jak jej nadwrażliwość będzie odbierana w przedszkolu, później w szkole . Na samą myśl jestem przerażona . Boję się że bedzie cierpiała,że będzie nie rozumiana ,szczególnie w podstawówce ,czy gimnazjum . Ja z tego co mi wiadomo nie byłam dzieckiem zalęknionym ,mam raczej zdecydowany charakter .Moj mąż raczej łagodny ,ale tego typu nadwrażliwości z tego co się zorientowałam również nie posiadał . Matylda była dzieckiem bardzo oczekiwanym ,upragnionym,wytęsknionym 8lat nie mogłam zajść w ciążę . Do tej pory z mężem opiekujemy sie córeczka . Ja 24h mój mąż z racji wykonywania zawodu 2tyg . w domu 2 na wyjeździe . Matylda za 8miesięcy ma iść do przedszkola ,a na chwilę obecną kontakty z dziećmi są zdecydowanie na dystans . Funkcjonuje miedzy dziećmi ale jesli nie jest ich więcej niz jedna osoba .Jeśli się oswoi to bawi się wesoło .Jeśli dzieci jest więcej panikuje ,płacze i sie ewakuuje .Nie wiem jak na to reagować . Czy inicjować kolejne spotkania ,prowokować zdarzenia ,aby przywykła do nich ,przyzwyczaiła sie ,czy zabierać ja na jej prośbe z placu zabaw ,gdzie bawią sie inne dzieci . Próbuje tłumaczyc że weselej jest jesli bawi się z innymi dziećmi niz sama z soba .Przytaczam przykłady kiedy bawiła się z innymi dziećmi i była radosna . Kiedy miało to miejsce , czułam wtedy że jest z siebie dumna ,usatysfakcjonowana. Wtedy myślałam ze idziemy w dobrym kierunku ,że zaczyna się przełamywać . Następnego dnia jest znowu ciężko . Jak sie urodziła starałam się zawsze żeby zdobywała nowe doświadczenia . Jeździliśmy na basen ,różne place zabaw ,wyjazdy ,spotkania rodzinne . Jak miała 15miesięcy regularnie bo prawie codziennie spotyka się z dziewczynką rówieśniczka .bardzo lubia sie razem bawić ,spotykać . Chcą przebywac ze soba ,aczkolwiek dziewczynka czasami jest w stosunku do Matyldy agresywna ,uderza ja lub drapie po twarzy . Mama dziewczynki często porównuje nasze dzieci i w tych porównaniach Matylda zawsze jest chwalona ,a ta druga ganiona . dziewczynka mam wrażenie jest zazdrosna i swoje frustracje związane z krytyką wyładowuje na Matyldzie . Ostatnio Matylda usłyszała że koleżanka bawiąc się w pokoju Matyldy zakomunikowała że ten pokój jest jej a Matylda jest brzydka Jakiś miesiąc temu Matylda w kontaktach z koleżanką stała sie pasywna tamta natomiast stała się w stosunku do Matyldy chwilami agresywna . Agresja co ciekawe ujawniała sie nie w sytuacji konfliktu dziewczynek ale kiedy Matylda była radosna rozweselona .Po takim ataku agresji ,dziewczynki nadal sie bawiły razem jakby nigdy nic . Mama dziewczynki twierdzi ze takie napady agresji jej córka przejawia tylko w stosunku do Matyldy aczkolwiek właśnie ją bardzo lubi i najlepiej sie z nią bawi . Przez miesiąc nie widywała sie Matylda z koleżanką w tym czasie pracowałam aby uświadomić Matyldzie poczucie własnej wartości ,aby stała się silniejsza .Starałam tworzyć jej świat alternatywny bez agresywnej koleżanki . Stała się jakby bardziej buntownicza ,bo zazwyczaj była grzeczna ,uległa ,łagodna ,przez co pewno chwalona przez mamę koleżanki Matyldy . Strach Matyldy zaczęłam zauważać od pewnego czasu mianowicie od kilku miesięcy . Zaczynam zastanawiać się czy to ma związek z kontaktami z koleżanką czy po prostu taki tym a może taki okres rozwoju ? Czuje sie bezradna nie wiem co mam robić .Jak pomóc mojej córeczce .Czy ograniczyć zdecydowanie kontakty z dziewczynka którą mimo wszystko lubi i z którą chce przebywać .....

Afrodyta 2016-01-15 18:56:45

Mam taki sam problem z moją Mają od dziecka często płalała z byle powodu.W szkole zadawała się tylko z 3 gòra 4 osobami no i oczywiście z nauczycielami chociaż zanimi im odpowiedziała to nawet jeśli znała odpowiedź musiała odczekać tak z 2 minuty za nim im odpowiedziała oceny zawsze miała 6 i 5 płakała jak dostała ocenę 4.Była straszliwym nie jatkiem nic jej nie zmakowało.Nie zostawała na zabawy w szkole ponieważ twierdziła że głośna muzyka rani jej uszy.Nie lubiała się kompać bo jej woda brzytko pachniała.Obrażała się z byle powodu łatwo było ją zranić wszystko wyolbrzymiała robiła widły z igły.Dziś jest 16 letnią nastolatką ktòra nie wiadomo z jakiego powodu straszliwie zamkła w sobie i nie chce do niko słowa powiedzieć.Poszłam z nią do psychologa i stwierdził u niej mumtyzm czyli zaburzenie psychiczne obcenie wyròżnia się tego 3 rodzaje wybiòrczy lub selektywny całokowity i sytuacyjny .Prawdopodobnie Maja ma ten całkowity bo mimo tego że może mòwić to się nigdzie nie ooodezwije.To te kłopoty ktòre przez te jej nadwrażliwość mam.Jednak jest też nie zamowicie uustolniona plastycznie.Mam bòjną wyobraźnie przez co pisze świetne opowiadania i sprawia wrażenie jakby miała dar czytania w myślach i dogatywania się z przyrodą.Uczęstcza do liceum plastycznego i odnosi tam spore sukcesy choć nauczyciele są źlu na jej zachowania bo na początku roku buzia się jej nie zamykała a teraz otworzyć nie chce i twierdzili że to rodzaj buntu do pòki orzeczenia z poradni nie dostsli że to nie przez bunt ale silne przy naimiej dla nie silne i wstrząsające przeżycie.Przepraszam za błędy szybko pisze

Afrodyta 2016-01-28 06:09:35

Chciałam coś jeszcze dodać przeoraszam za bł3dy ktòre prwdopodobnie zrobie.Maja to osoba o nie zwykłej intuj.Jest kreatywna i twòrcza.Zawsze zajmowała 1 miejsca w konkursaxh plastyczny.Ma łatwość odczytywania emocj i uczuć innych.W trudnych chwilach potrafi pocieszyć.