Nadżerka szyjki macicy

Nadżerka szyjki macicy to jedna z najczęściej spotykanych zmian chorobowych szyjki macicy – występuje u 25 procent kobiet. Choroba ta spowodowana jest przez ubytek tkanki nabłonkowej, który tworzy się w części pochwowej szyjki macicy. Z wyglądu przypomina niewielką czerwoną plamkę o nierównej powierzchni. Najczęściej występuje u kobiet w przedziale wiekowym 25 – 35 lat. Zazwyczaj nadżerka pojawia się jako następstwo zapalenia szyjki macicy, które wystąpiło na skutek zakażenia bakteriami, wirusami czy grzybami.

Nadżerka zazwyczaj nie daje objawów, nie wywołuje bólu, więc jej wykrycie następuje najczęściej przypadkowo, przy rutynowym badaniu ginekologicznym. Mimo to o istnieniu nadżerki mogą świadczyć pewne objawy, takie jak niewielkie (lub też obfite) upławy o niemiłym zapachu i zabarwieniu w kolorze białym, żółtym, lub zielonkawym. W upławach mogą znaleźć się również ślady krwi. Upławy pojawiają się najczęściej przed okresem. Innymi objawami mogą być bóle w okolicy krzyżowo – lędźwiowej, w dole brzucha, oraz niewielkie plamienia pomiędzy jednym a drugim okresem czy ból podczas stosunku seksualnego.

Nieleczona nadżerka może doprowadzić do rozwoju stanów chorobowych, wśród których największym zagrożeniem jest nowotwór. Jeśli ginekolog w trakcie badania wykryje nadżerkę, powinien wykonać jej badanie cytologiczne, które pomoże stwierdzić, czy są w niej komórki nowotworowe. Należy pamiętać, że wielkość nadżerki nie ma wpływu na to, czy znajdują się w niej komórki nowotworu, nawet niewielka zmiana może je zawierać.

Cytologia to badanie, które kobieta powinna wykonywać co najmniej raz w roku (najlepiej 2 razy w roku). Jest to badanie, które polega na pobraniu wymazu z szyjki macicy (pobiera się go z dwóch miejsc – kanału oraz tarczy szyjki macicy). Pobrany materiał badany jest pod mikroskopem przez cytologa, który kwalifikuje do jednej z grup cytologicznych.

Nadżerka może zostać wyleczona z pominięciem zabiegu, jeżeli czynnik, w wyniku którego wystąpiła, może zostać usunięty. Ponadto nadżerka może zniknąć samoistnie, dotyczy to jednak tylko kobiet młodych, u których nadżerka pojawiła się wskutek zmian hormonalnych

W leczeniu nadżerek stosuje się metody zachowawcze, takie jak:

• leczenie farmakologiczne,
• koagulacje chemiczną,
• oraz leczenie zabiegowe, metodami takimi jak:
• elektrokoagulacja,
• kriokoagulacja,
• fotokoagulacja.

Leczenie zachowawcze stosuje się rzadko, gdyż charakteryzuje się długotrwałym i uciążliwym gojeniem, koniecznością ciężkich wizyt w gabinecie ginekologicznym. Leczenie zabiegowe jest na ogół bardzo skuteczne i niezbyt bolesne.