Przedszkolak

Choroba sieroca to zespół bardzo poważnych zaburzeń rozwoju psychicznego dzieci. W wielu przypadkach powoduje objawy somatyczne.

Inne nazwy choroby sierocej to:
1. Nieorganiczny zespół opóźnienia rozwoju,
2. Hospitalizm,
3. Ogólnie zaniedbywanie dziecka.

Choroba sieroca - przyczyny

Choroba sieroca jest spowodowana brakiem mocnej więzi z osobami bliskimi, nazywana często chorobą z braku miłości - kochania i bycia kochanym. Może dotyczyć nie tylko dzieci pozbawionych rodzin, ale też żyjących w naturalnych rodzinach, w których brak prawidłowych relacji dzieci z rodzicami. Można śmiało stwierdzić, że choroba ta zaburza rozwój człowieka od poczęcia aż do końca życia.

Najczęstszą przyczyną tej choroby jest długotrwały brak kontaktu z matką lub zerwanie z nią więzi. Przy czym za matkę uznaje się tu niekoniecznie rodzicielkę, ale osobę sprawującą bezpośrednią opiekę nad dzieckiem w początkowym okresie jego życia. Więź między matką, a dzieckiem, nazywana miłością symbiotyczną lub rodzicielską, jest podstawą uczuciowego, a także dobrego i społecznego rozwoju dziecka w dalszych latach jego życia. Ryzyko traumy, spowodowanej zerwaniem takiej więzi, dotyczy dzieci najmłodszych 3-4 letnich. Skutki zniszczenia tej jakże ważnej więzi mogą być nieodwracalne lub trudno odwracalne.

Choroba sieroca - nie tylko u porzuconych dzieci

Zespół ten dotyczy nie tylko pensjonariuszy domów dziecka, ale również pacjentów szpitali, zakładów opiekuńczo-wychowawczych i penitencjarnych. Może występować także wśród dzieci wychowanych w pełnych lub niepełnych rodzinach, gdzie żadne z rodziców nie nawiązuje kontaktu emocjonalnego z dzieckiem poprzez np. rozmowę, uśmiech i fizycznego np. przytulanie z dzieckiem oraz okazywanie w stosunku do niego agresji, częste kłótnie, wywyższanie się rodziców, poniżanie swoich pociech, przewlekłe stany apatyczno-depresyjne.
Choroba sieroca często występuje w rodzinach, gdzie ma miejsce problem z alkoholem, narkotykami ale także biedą, nędzą, zaburzeniami osobowości któregoś z rodziców, zbyt wysokiej ambicji itp.

Choroba sieroca - skutki

- mogą występować zaburzenia w jedzeniu,
- zaburzenia w kontroli kału i moczu,
- zaburzenia samopoczucia dziecka,
- uchybienia w równowadze nerwowej i społecznym zachowaniu się,
- zahamowany wzrost i waga,
- brak albo nadmierny apetyt,
- ospałość, lęk,
- smutek i przygnębienie,
- nadpobudliwość,
- apatia,
- obniżenie lub wzmożenie napięcia mięśniowego,
- skoki uczuciowe,
- osamotnienie,
- poczucie niższości,
- depresja,
- problemy z wyobraźnią,
- problemy z koncentracją uwagi,
- problemy ze zrozumieniem siebie i innych,
- problemy z własną inicjatywą,
- problemy z logicznym rozumowaniem,
- kłopoty z abstrakcyjnym myśleniem.

Choroba sieroca - fazy

1.Faza protestu - charakteryzuje dziecko, które sprzeciwia się rozstaniu z matką krzykiem oraz płaczem. U starszych dzieci protest ten przybiera formę agresji słownej, fizycznej, zamknięcia się w sobie.
2.Faza rozpaczy - dziecko dalej odczuwa lęk i zagrożenie. Dziecko takie jest smutne, często płacze, jest mało ożywione, a po jakimś czasie obojętne.
3.Faza wyobcowania(zobojętnienia) - rozpoznawana jest głównie ze względu na dalsze zobojętnienie dziecka. Pojawiają się zachowania stereotypowe, a także objawy zahamowania rozwoju umysłowego i emocjonalnego dziecka.

Komentarze:
Julia 2016-09-24 09:32:27

Mam 60 lat i wciąż odczuwam ogromną tęsknotę za matką, ból głód miłości. Nieustane poszukuję matkę zastępczą.Jak już znajdę osobę podlizuję się spełniam wymyślone przez siebie samą potrzeby (odgaduję ) i spełniam je w celu przypodobania się jej. Obiektami ,,zastępczej matki" to są pracodawcy osoby społecznie zaangażowani) To tak jak bym chciała powiedzieć zrobię wszystko aby cię uszczęśliwić, ale powiedz że jestem twoją ukochaną córeczką i że mnie potrzebujesz