Wierzenia Słowian

Słowianie to jedna z najliczniejszych grup zamieszkujących Europę. Zamieszkują oni wschodnie, środkowe oraz południowe tereny tego kontynentu, a także część Azji. Słowian łączy indoeuropejskie pochodzenie, język oraz kultura. Do Słowian zalicza się takie narody jak Polacy, Czesi, Słowacy czy Rosjanie. Słowianie posiadają bardzo ciekawą i bogatą kulturę. Jednym z elementów tej wspaniałej kultury były wierzenia Słowian.

Wierzenia Słowian w okresie przedchrześcijańskim

Przed chrystianizacją Słowianie wyznawali religię politeistyczną. System ich wierzeń zawierał także elementy panteistyczne i dualistyczne. Ludy te wierzyły przede wszystkim w siłę przyrody i dopatrywały się w niej licznych bóstw. Można by zaryzykować stwierdzenie, że Słowianie stworzyli swoją własną mitologię. Bardzo bogatą, bujną i ciekawą. Każdy bóg miał więc swoje odpowiednie miejsce w hierarchii boskiej. Na czele bogów słowiańskich stał Świętowit. Był on bogiem bogów, władcą wszechświata i bogiem piorunów. Otrzymywał on ogromną cześć chwały. Główną jego świątynią była Arkona na wyspie Rugia. Jednakże w każdym większym miejscu zamieszkania Słowian znajdowały się miejsca kultu Świętowita. Warto pamiętać, że imię „Światowid” jest potoczną i niepoprawną nazwą. Imienia „Światowid” używamy jedynie w przypadku posągu znalezionego w rzece Zbrucz (obecna Ukraina).

Świętowit

Słynny posąg Świętowita (Światowida) wyłowiony z rzeki Zbrucz jest doskonałym dowodem na ważność tego boga. Wyobrażano go sobie z czterema twarzami – symbol wszech wiedzy. Oczywiście Świętowit na różnych terenach słowiańskich przyjmował różne imiona i różne atrybuty. Ludy słowiańskie wierzyły w życie pozagrobowe. Uznawali nieśmiertelność duszy. Według ich wiary duszę ludzką po śmierci ciała mogła czekać nagroda lub kara. Konsekwencją takiej wiary był kult zmarłych. Słowianie wierzyli, że należy im się cześć, dlatego szczególną uwagę przywiązywali do pogrzebu. Ciała zmarłych chowano lub palono. Prochy zmarłych chowano w specjalnych urnach. Co ciekawe, gdy umierał mężczyzna jego żona miała obowiązek umrzeć razem z nim. Rzucała się, więc na stos i płonęła razem z ukochanym. To dowód na to, że Słowianie wierzyli również w miłość aż po grób. O zmarłych dbano przynosząc im na groby jedzenie i picie.

Wierzenia Słowian – bogowie

Każdemu bogu przyporządkowana była jakaś moc. Przywódcy duchowi doskonale wiedzieli, do kogo się zwrócić w przypadku konkretnego problemu. Bogów próbowano przebłagać ofiarami, np. ze zwierząt, płodów rolnych czy z jeńców. Niektórzy bogowie wymagali ciągłej czci, dlatego wznoszono im posągi, prowizoryczne świątynie. Czasami władcom przyrody poświęcano drzewa, rzeki czy góry. Słowianie byli bardzo bogobojni. Każdą klęskę i niepowodzenie postrzegali jako karę od bogów i starali się wszelkimi możliwymi sposobami przebłagać wszechmocnych. Przewodnikami duchowymi byli kapłani, których nazywano książętami lub księżmi. Byli oni kapłanami boskimi oraz strażnikami praw. Co ciekawe w niektórych plemionach słowiańskich byli oni wyżej w hierarchii plemiennej niż królowie czy główni wodzowie. Świadczyć to może o niezwykle ważnym miejscu wiary w życiu Słowian.

Słowiańska demonologia

Słowianie posiadali także bardzo rozbudowaną demonologię. Przedstawiali złe moce w postaci demonów. Podczas chrystianizacji to właśnie wyplenienie tych zabobonnych wierzeń było najtrudniejsze. Do dziś przetrwało wiele mniejszych bóstw słowiańskich takich jak nimfy wodny, jędze, rusałki, topielce czy wilkołaki. Współcześnie są one jednak postrzegane już tylko jako postaci mitologiczne, baśniowe. Wierzenia Słowian stały się inspiracją dla sztuki, literatury i muzyki. Z wierzeń słowiańskich czerpali natchnienie tacy wielcy artyści jak Słowacki, Goethe czy Mickiewicz. Dzięki temu powstały wybitne dzieła literatury zarówno światowej, jaki i rodzimej.

Was this helpful?

4 / 4