Współczynnik BMI

Wrzuć artykuł na Fejsa! poleć na NK

Każdy z nas, a kobiety szczególnie chcą mieć szczupłą i zgrabną sylwetkę. Przeważnie sięgamy więc po szybkie sposoby, tzw. “diety – cud”, które w konsekwencji spowalniają metabolizm i pogłębiają problem nadwagi (efekt jojo). Udane i długotrwałe zmniejszenie wagi ciała wymaga cierpliwości i czasu. Widoczna utrata wagi nie następuje z dnia na dzień. Szybkie schudnięcie obciąża organizm i tkankę łączną. Bezpieczna dla zdrowia, trwała i realistyczna utrata wagi powinna następować powoli. Lekarze i dietetycy rekomendują redukcję wagi nie większą niż około 0,5-1kg tygodniowo. Również nadwaga powstaje najczęściej całymi latami.

Współczynnik BMI – wzór

Na podstawie swojej wagi i wzrostu możemy bardzo szybko wyliczyć swój osobisty wskaźnik masy ciała (Body Mass Index – BMI).

BMI

– wskaźnik masy ciała zwany jest też inaczej wskaźnikiem Queteleta II. Dotyczy stosunku między masą ciała a wzrostem do kwadratu. BMI informuje, czy nasza waga jest w normie, czy może powinniśmy zrzucić parę kilogramów, a może przytyć. Współczynnik BMI dla kobiet i współczynnik BMI dla mężczyzn nieco się różni. BMI jest wskaźnikiem pozwalającym określić, czy nasza waga jest prawidłowa.

BMI = masa ciała (w kg) / wzrost (m2)

U osób dorosłych obliczamy go dzieląc masę ciała podaną w kilogramach przez wzrost podany w metrach podniesiony do kwadratu.

Wskaźnik BMI: • poniżej 15,0 – 17,4 – wychudzenie. • 17,5 – 19,4 – niedowaga. • 19,5 – 24,9 – waga prawidłowa. • 25,0 – 29,9 – nadwaga. • 30,0 – 34,9 – I stopień otyłości. • 35,0 – 39,9 – II stopień otyłości. • 40 i więcej – otyłość kliniczna.

BMI poniżej 19 oznacza, że masz niedowagę, nie stosuj żadnej diety!

• BMI pomiędzy 19 a 25: gratulacje! Twoja waga jest w normie. • BMI pomiędzy 26 a 30: masz nadwagę i powinieneś zrzucić zbędne kilogramy.

• BMI ponad 31: to już nie jest kilka kilo nadwagi! Ten wynik świadczy o otyłości, która w dużej mierze może wpłynąć na Twoje zdrowie, nie tylko samopoczucie. Musisz koniecznie zmniejszyć masę swojego ciała.

Aby zrzucić 1kg tłuszczu z ciała, trzeba zużyć około 7000 kcal – poprzez wzmożoną aktywność fizyczną lub dostarczając organizmowi o tyle mniej kalorii w pożywieniu.

Przykładowe wartości wagowe według BMI dla wzrostu 175 cm:

• Poniżej 45,6 kg – wyniszczenie. • Od 45,9 kg – 53,3 kg – wychudzenie. • Od 53,6 kg – 59,4 kg – niedowaga. • Od 59,7 kg – 76,3 kg – waga prawidłowa. • Od 76,6 kg – 91,6 kg – nadwaga. • Od 91,9 kg – 106,9 kg – I stopień otyłości. • Od 107,2 kg – 122,2 kg – II stopień otyłości.

• 122,5 kg – otyłość kliniczna.

Osoby z prawidłową wagą ciała żyją dłużej. Z nieprawidłową są bardziej narażone na różne choroby: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroby serca, cukrzyca typu II, nowotwory złośliwe, np. jelita grubego.

Przy niedożywieniu i otyłości należy zgłosić się do lekarza i wykonać podstawowe badania krwi, poziomu glukozy we krwi oraz poziomu trójglicerydów i cholesterolu, a także pomiar ciśnienia krwi, szczególnie w przypadku otyłości i nadwagi. Przy niedożywieniu należy wykluczyć anoreksję lub w razie jej zdiagnozowania podjąć leczenie.

U kogo wskaźnik BMI nie jest miarodajny? ○ Kobiety ciężarne. ○ Małe dzieci, ○ Dzieci w okresie intensywnego wzrostu. ○ Osoby w starszym wieku.

○ Sportowcy, a szczególnie kulturyści o rozbudowanej masie mięśniowej. Dokładniejszym wskaźnikiem jest w tym przypadku procentowa zawartość tłuszczu w organizmie.

U dzieci lepiej oznaczać prawidłową wagę ciała w skali centylowej (siatka centylowa) i wagowej.

Siatka centylowa – są to wzorce do kontroli rozwoju dziecka. Masę ciała dziecka należy zawsze odnosić do jego długości lub wysokości, a więc pozycja na siatce centylowej masy ciała dziecka powinna odpowiadać pozycji centylowej jego wysokości. Jeśli jest wyższa lub niższa o ponad 2 pasma centylowe – mamy do czynienia z nadwagą albo niedoborem masy ciała.

Nadwaga u dzieci bywa przyczyną poważnych schorzeń i problemów ze zdrowiem: – obciąża układ kostny dziecka, – może być powodem zaburzeń snu, – niekorzystnie wpływa na pracę jelit oraz układu krążenia, – może prowadzić do cukrzycy typu II,

– niekorzystnie wpływa na psychikę dziecka.

Was this helpful?

0 / 0